Home  >  مقالات  >  مقالات حکمی و قلسفی  >  نظریه ای در باب هنر و هنرمند در شیوه خلق اثرهنری
حال عِلوي و انتظار مقدس در ساحت هنر و هنرمند مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط مدیر   
سه شنبه ، 7 آبان 1392 ، 19:25

حال عِلوي و انتظار مقدس در ساحت هنر و هنرمند

 

سید علی اصغر تقوی

         

 

 

 

مقدمه    :

هر از گاهي، در مطبوعات جهان و ايران، در مورد برخي از انواع ابتلائات و وابستگي‌هاي جسمي و روانيِ بعضي از اهالي هنر به انواع مُخَدِرات و مُکَيِفات، بحث‌ها و انتقاداتي صورت مي‌گيرد و جامعه را به‌اصطلاح از دامن‌گيري و گرفتارآمدن در دام خطرهاي جديد و غير منتظره آگاه مي‌سازد. عده‌اي در اين زمينه مقالات اصلاحي و انتقادي مي‌نويسند، و عده‌اي نيز دامنه خطر را تا حوزه‌هاي انحراف و ابتلاء ذات هنر و يا عموم هنرمندان مي‌گسترانند، و در کمال صراحت، از برخي موارد آلودگي و ابتلاء نزد هنرمندان پرده برمي‌دارند    .

بي‌گمان به غير از برخوردهاي شخصي و دريافت‌هاي عيني و مشاهدات ايشان؛ آمار و ارقام تقريبي که باز هم از طرف همين مطبوعات تهيه مي‌شود، در رسيدن به اين گونه تلقيات سطحي، مؤثر به نظر مي‌رسد   .

هرچند گزارش‌ها و تحليل‌هاي مجلات، روزنامه‌ها و مطبوعات را نمي‌توان در رديف منابع موثق علمي و قابل استناد تلقي كرد و آن‌ها را به ضرس قاطع پذيرفت، اما نمي‌توان از شهادت و نظارت برخي از اصحاب رسانه بر وقايع، حوادث و تحوّلات معاصر نيز به‌آساني گذشت. پس اگر چه ممکن است اين‌گونه آمار و ارقام و برداشت‌ها و دريافت‌ها از عالم هنر و ابتلائات هنرمندان، فرضِ غير واقع باشد، اما به‌يقين مفهوم مخالف و مقابلش، آن نيست که هيچ گونه ابتلائي در عالَم هنر و در ميان هنرمندان وجود ندارد.

با مطالعه عميق‌تر و دقيق‌تر در اين زمينه درمي‌يابيم که آن‌چه در اين حوزه قابل بحث است، تنها بررسي استعداد ابتلاء نزد اصحاب و اهالي هنر است و اين‌كه نه‌تنها هنرمندان، بلکه تمام صاحبان ذوق و آن دسته از افراد که با علوم، مشاغل و مکاتب حسي و ذوقي در ارتباط هستند، فارغ از اين استعداد نخواهند بود. لذا آن‌چه که در وجود هنرمندان، با عنوان استعدادِ ابتلاء باعث توسل آنان به انواع تخديرکننده‌ها و يا ديگر عوامل انحراف‌زا مي‌شود، هرگز ناشي از ذات هنر و علاقه به هنر نبوده، بلکه انحراف هر صاحب ذوقي ممکن است در اثر اشتباه، بي‌توجهي و يا بي‌خبريِ شخص هنرمند در مسير ذوقياتش رخ دهد.

از اين‌رو، نه‌تنها هنر در نفس خود نمي‌تواند منشأ انحراف هنرمند باشد، بلکه اگر هنر هنرمند، حاصل غليان يک حس متعالي و ناشي از ايجاد يک حال غير مادي در روح هنرمند باشد؛ خود بيان‌کننده زيبايي و اسباب تلطيف روح و محرّک عواطف انساني به‌شمار مي‌رود.

ناچار براي تبيين اين ديدگاه، پس از کشف استعداد نهفته در پسِ پرده احساس و ذوق نزد صاحبان ذوق و هنر براي توسل به عوامل انحراف و ابتلاء در قالب کلمات و جملاتي مختصر در ذيل؛ ابتدا به توضيح برخي از احوالات هنرمند مي‌پردازم و سپس به شرح حال هنر و هنرمند در برخورد با قضاياي اخير خواهيم پرداخت..........برای دسترسی به ادامه مطالب فایل آماده شدهpdf را دریافت کنید.

برای دریافت فایل اینجا را کلیک کنید

  لینک: http://www.iricap.com/magentry.asp?id=8933

 
ایمن شده توسط وب سایت عرش هاست