Home  >  اخبار  >  قصه ی دولت و سینما
قصه ی دولت و سینما مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط مدیر   
يكشنبه ، 12 آبان 1392 ، 09:28

قصه ی دولت وسینما:

 

سید علی اصغر تقوی

 

از همان سال های اولیه ی پیروزی انقلاب اسلامی موضوع سینما برای عده ای از متفكرین و صاح بنظران مسلمان از حساسیت ویژ های برخورداربود؛ برخی با حضور در یك پایگاه فكری تحت عنوان «حوزه ی هنر واندیشه ی اسلامی » -به ویژه مجله ی «سوره »- فرصتی را فراهم كرده بودند تا از منظرعلمی به موضوع سینما پرداخته شود. صرف نظر از اتفاقاتی كه بعدها در این حوزه،سینمای انقلاب را از درون، دچار چالش های فكری كرد اما فرصت خوبی فراهم شده بود تا به آرا و نظرات متفكرین و صاحب نظران مسلمان با تكیه بر آرمان های امام راحل؟ره؟ درباره ی سینما، جامه ی عمل پوشانده شود و از طرفی با مطالعه و مداقه درافكار و اندیشه های حضرت امام؟ره؟ و مؤانست با اندیش ههای ناب اسلامی، راه رسیدن به ماهیتی دیگرگونه از این مولود فلسفه و تمدن علمی غرب، هموار گردد    .فیلمساز معاصر باید بداند كه برای رسیدن به كمال، غایت لازم است و البته، غایت فیلمساز مسلمان با غایات تمدن نوین غرب متفاوت است و همین تفاوت است كه مبنای اجتهاد در تكنولوژی، هنر معاصر و به ویژه سینماست. بی تردید برای مسلمان ماندن و مسلمان زیستن باید تكنیك را به خدمت اسام درآورد؛ هنرمند مسلمان برای رسیدن به این مهم ناچار است تا در تكنیك به مثابه هنر، تصرف كرده، از آن عبور نماید و بالاخره حجاب تکنیک را خرق نماید .یكی از مسائلی كه برای فهم و بسط دغدغه های صاحب نظران سینمای انقلاب اسلامی مورد نیاز است، بررسی تاریخچه ی آنچه بر سینمای ایران پس از انقلاب

گذشته، است تا مورد استفاده ی ا کنون ما قرار گیرد.در یك نگاه كلی به سینمای ایران باید بگویم كه سینمای ایران از آغاز تا كنون،یعنی از همان سال 1309 كه نخستین فیلم ایرانی به ثبت رسیده است، چند دوره را پشت سر گذاشته است: سال 1309 تا 1316 كه عمدتاً پارسیان هندوستان بهاسم ایران فیلم م یساختند. سال 1316 تا 1327 كه به طور كلی سینمای ایران به مدت 11 سال از تولیدات سینمایی مستقل به دور بوده است و در سال های بعد از آن تا اواسط دهه ی 40 تمام فعالیت سینمای ایران محدود و مشغول به ساخت فیلم فارسی بوده است.

در واقع آنچه در این دوران ك متر از هر موضوعی مورد توجه بود، اصل سینما،عناصر سینمایی و زیبای یشناسی سینما بود؛ این سینما عمدتاً از عواملی تشكیل شده بود كه چندان تخصصی در سینما نداشتند و ب هجز صدابردارانو تصویربرداران، خبری از عوامل حرف های در این سینما نبود. این سینما اساساً در فضای كاف هها و در میان فواحش، با تمام فراز ونشی بهایش با تقلیداز سینمای آن سوی مرزها شكل گرفت. این سینما ب هتدریج به ورطه ی شبه روشنفكری غلتیده و تلاش میك‌رد تا با عرضه ی رفتارهایی خاص، اقشار فرهنگی و تحصیلك‌رده را نیز به از خودبیگانگی دعوت كند. فیلمنام هها در این دوره، اغلب برداشتی از فیلمهای هندی، تركی و عربی و در موارد محدودی نیز برداشتی ازسینمای آمریكا بودند.

از اواسط ده هی 40 به دعوت و مساعدت برخی سازما نهای دولتی رژیم شاه و باهدایت فرح دیبا، نسخ های از سینمای شب هروشنفكری در دستور كار جشنوار های........برای دریافت ادامه مطلب و دانلود کامل نشریه الکترونیکی اینجا را کلیک کنید.

 

آخرین بروز رسانی مطلب در يكشنبه ، 12 آبان 1392 ، 11:10
 
ایمن شده توسط وب سایت عرش هاست